evenwijdige lijnen, denkbeeldig snijpunt

We hebben een line-up van dichters uitgenodigd behalve met een gedicht ook met een beeldende bijdrage deel te nemen. 

Uit het gevoel van onzekerheid (onmacht?) rond klimaat, de geopolitieke situatie, leiders die niet weten hoe de problemen aan te pakken, of dat juist al te zeker weten is dit thema ontstaan.  Hoe vinden dichters/beeldend kunstenaars in die chaos hun weg? Berusting? Actie? Humor? Wegkijken? Versieren met mooie woorden? Aanklagen?

Voordracht en gesprek vrijdag 19 juni, N.H. Kerk, Ring 1, Haamstede. De expositie is de hele voorafgaande week open en gratis te bezoeken. Voor bestellen van tickets zie de knop onderaan dit bericht.

Deelnemende dichters:

• Wout Waanders – https://woutwaanders.nl/contact

  Wout Waanders schrijft gedichten en verhalen. Zijn debuutbundel Parkplan (De Harmonie, 2020) won de C. Buddingh-prijs, en werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs. Hij staat regelmatig op het podium, solo, en als onderdeel van BOYBAND, een literaire boyband. Wout heeft opgetreden op festivals als de Zwarte Cross, Gedichtenbal, Wintertuinfestival en Lowlands. Gedichten van hem verschenen onder meer in Hollands Maandblad, de Revisor, Tirade, Kluger Hans, Das Magazin, Liter, Het Liegend Konijn, NRC, Trouw en diverse bloemlezingen. In 2014 won hij Write Now! ’s-Hertogenbosch en in 2012 de Poëzieprijs van de Stad Oostende. Van 2019 tot 2021 was hij stadsdichter van Nijmegen. Wout was tot 2022 wekelijks op radiostation 3FM te horen als huisdichter. 31 januari 2025 verscheen de opvolger van Parkplan: We zijn nog lang niet halverwege. “Een bundel in het schemergebied tussen poëzie en fantasy, waar verdriet de vleugels heeft van een fabeldier en de zon een pinguïn is. Voor iedereen die ervan houdt soms te ontsnappen naar een wereld waar dieren kunnen praten, en waar je je zorgen als luchtballonnen op kan laten. Een bundel over reizen, maar vooral over reiken, naar anderen, want je verhouden tot een ander is een uitstapje op zichzelf.”

• Annelie David – https://www.anneliedavid.com/over

  Annelie David is een dichter die van optreden houdt. Voor de beelden zorgt striptekenaar en filmmaker Guido van Driel. Hij illustreert haar bundels. Zij heeft ook naam gemaakt met “Erase Poëzie” en is gevraagd deze techniek in haar nieuwe werk toe te passen en samenwerking te zoeken met haar vaste illustrator. Annelie David studeerde dans in Keulen en van 1984-88 choreografie aan de AHK in Amsterdam alwaar zij er in 1995 haar Master of Theater behaalde aan DasArts. In 1992 richtte zij de Pure Dance Company op, een collectief van dansers, componisten en beeldend kunstenaars die in wisselende samenstelling vijftien dansproducties maakten. Na 2003 ontwikkelde David zich als dichter, wordt bekroond met de Dunya Poëzieprijs (2004), schrijft essays en vertaalt Duitstalige poëzie naar het Nederlands van o.a. Esther Kinksy, Friederike Mayröcker, Farhad Showghi. In 2013 debuteerde ze met de bundel Machandel. De kritiek prijst de persoonlijke en emotionele kracht van haar teksten. Haar centrale thema’s zijn ontheemding en natuur. Davids laatste bundel Schokbos (2020) werd genomineerd voor de GROTE POEZIEPRIJS 2021. In april 2025 verscheen Onvolledig Alfabet bij Poëziecentrum Gent.

• Tsead Bruinja – https://www.tseadbruinja.nl

  Tsead Bruinja is dichter. Zijn meest recente publicatie is Wat deed ik daar (Querido, 2024). In 2019 en 2020 was Bruinja Dichter des Vaderlands van Nederland. Daarnaast publiceerde hij de gelegenheidsbundel Springtij – gedichten over het leven met TBS (Querido) en werkte hij met ouderen, gastdichters, muzikant Zea en fotograaf Rosa van Ederen in woonzorginstellingen voor het project Portretten in Poëzie. In 2022 verscheen de bloemlezing waar hij als Dichter des Vaderlands aan was begonnen: De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie – 101 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu (Querido). Deze bloemlezing bood een inclusievere blik op de ‘Nederlandse poëzie’ waarbij alle talen, streektalen en dialecten waarin binnen het Koninkrijk geschreven wordt mee mochten doen. Ook gedichten uit Indonesië, Suriname en de Antillen zijn in de bloemlezing te vinden, evenals gedichten van nieuwe Nederlanders uit bijvoorbeeld het Midden-Oosten en Zuid-Amerika. Toen Bruinja in 2023 het Boekenweekgedicht mocht schrijven, deed hij dat in het Fries en kreeg hij van bevriende dichters en vertalers veertig vertalingen binnen, mede door zijn werk aan de bloemlezing o.a. in veel verschillende streektalen en dialecten. Bruinja debuteerde in het Fries in 2000 met de Friestalige bundel De wizers yn it read/ De wijzers in het rood (Bornmeer) en in het Nederlands in 2003 met Dat het zo hoorde (Contact). Bruinja stelt bloemlezingen samen, recenseert, presenteert, interviewt en treedt op.  Daarnaast werkt hij regelmatig samen met beeldend kunstenaars, typografen en vormgevers, zoals René Knip, Joep van der Made en Milou van Ham. Zijn werk is niet alleen in boeken maar ook op gebouwen, pleinen en in winkels te lezen. 

• Elise Vos – https://nl.wikipedia.org/wiki/Elise_Vos

  Elise Vos Elise Vos studeerde Oost-Europese Talen en Culturen aan de Universiteit Gent. Ze werkte als redacteur in het veld van volkskunde en erfgoed. In 2024 verscheen haar debuutbundel Bolster bij Uitgeverij De Zeef. In 2025 verscheen De ogen van de uil – een thematisch werk rond slapeloosheid. Hiervan is Elise Vos co-auteur, samen met Astrid Arns, Jana Arns, Ann Van Dessel en Bo Vanluchene. In oktober 2025 verscheen Van alles de laatste, een duoproject waarin poëzie en fotografie schoonheid zoeken in vergankelijkheid. Vos schreef de gedichten, terwijl fotograaf Eddy Verloes de foto’s maakte. Vos’ gedichten verschenen in verschillende literaire tijdschriften, waaronder Hollands Maandblad, De Gids, Poëziekrant, Tirade, Deus Ex Machina, Meander, Liter, DW B, Ooteoote, Landauer, Hard//hoofd, Het Liegend Konijn, Elders Literair, De Sprekende Ezels en De Schaal van Digther. Ze verdiept zich graag in de duistere krochten van folklore en geschiedenis en koppelt deze aan hedendaagse maatschappelijke uitdagingen. In haar werk onderzoekt ze de beeldvorming rond de vrouw in al haar facetten. Dystopische, sprookjesachtige, eco-gothic en absurde beelden en motieven kenmerken haar (vaak verhalende) poëzie. Vos is recensent voor het tijdschrift De Reactor, Poëziekrant en de lage landen.

• Margot Delaet – https://www.hyster-x.com/margotdelaet & https://www.instagram.com/_margotdelaet_/

  Margot Delaet is dichter, essayist, vertaler en fotograaf. Ze behaalde een master in de wijsbegeerte aan KU Leuven, en studeerde af met een thesis over het belang van de verbeelding voor verzet onder en tegen neoliberalisme. Haar werk is gepubliceerd in Deus Ex Machina, DW B, Versopolis, Poëziekrant, Op Ruwe Planken en Notulen van het Onzichtbare. Ze droeg onder andere voor tijdens Poetik Bazar, Theater Aan Zee, Read My World, Museum Night Fever, Asmara Addis Literary Festival (in Exile), Poetry Africa, Brussels Planetarium Poetry Fest en Dichters in de Prinsentuin. Zij schrijft in het Nederlands, maar is geïnteresseerd in literaire vertalingen van en naar het Engels. Zij is de drijvende kracht van een jong schrijverscollectief “Hyster” en behoort tot de kerngroep van de Klimaatdichters.

• Ingeborg Haalboom – https://dichtersgildeterneuzencom.wordpress.com/wiezijnwij/

  Ingeborg Haalboom Omstreeks 1999 is ze begonnen met dichten. De natuur en vergankelijkheid vormen een grote inspiratiebron voor haar gedichten. Ook een diepgaande belangstelling voor de mens is een terugkerend thema. Gedichten van haar zijn geplaatst in diverse bladen en bundels, zoals het Gezeefde Gedicht, Ballustrada, Schoon Schip, SlA-avier, Weirdo’s, Prado, Vers op Zondag en de Maerlant Poëzieprijs. Begin 2021 won ze de derde prijs bij de gedichtenwedstrijd Gorssels Goed. Zij is lid van het Dichtersginde Terneuzen en nam deel aan ‘Kleur de nacht met woorden’.